Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Ζω το ονειρο
Μπορει σε μικρες δοσεις
Αλλα δεν παυει να ειναι ονειρο
Το ακουμπησα και μου ειναι αυτο αρκετο
Για να συνεχισω μαζι του!!
Τωρα πια ξερω το προσωπο της ευτυχιας
Εχει ονομα και ανοιχτες αγκαλιες για μενα μονο
Τον αγαπω κι ας μην του τοπα
Και μαζι μ'αυτον αγαπω κι ολο τον κοσμο!!

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009

Θα σεβαστω το παρελθον-οσο κι αν με κουραζει-
ειναι μερος μου
Μεταμορφωνομαι...αλλαζω κατευθυνση
το χαιδευω και το αποχαιρετω.
Η ζωη με πηγε αλλου
μπηκα σε πλανα αλλα.....
Θα δειξει τι μου εχει απομεινει
ακομη και αν με φτυσει το συστημα
εγω χαρηκα που προλαβα
που εφτασα να σε γνωρισω
που θελησα να γινω καλυτερη-ακομη το θελω-
που χωρια απο σενα ποναει......
Θα δειξει....

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2009

http://www.youtube.com/watch?v=Aq3mmNwoxvw

............And now i found my place to go...........


Ξεκινησα καινουρια διαδρομη και αισθανομαι περιφημα!!
Χανομαι βεβαια που και που....αλλα ισιωνω παλι!

Κυριακή, 19 Απριλίου 2009

Δεν θα τολμουσα να κρινω η εστω να συγκρινω ζωες και καταστασεις..ισως μονο να παρακολουθησω, ακομη και αν εχω εμπλακει προσωπικα και με την θεληση μου βεβαια, ανθρωπους γεγονοτα αντιδρασεις!!!!
Αυτον τον τροπο εχω και μ'αυτον πορευομαι χρονια τωρα.Ξερω πως μπορει να ειναι και λαθος αλλα κανεις δεν ειναι τελειος!!!
Δεν εννοω βεβαια πως αφηνω τα πραγματα να κυλανε ερημην μου αλλα αφηνω συνηθως πολυ χωρο και χρονο οταν κατι με αφορα τοσο πολυ.Και για να συμπερανω θελω αλλον τοσο!!!Καταλαβαινεις λοιπον για τι βραδυκαυστο μιλαμε.
Αφορμη για να (σου) γραψω σημερα σταθηκε ενα ποστ που μαλλον ξεκινησες να γραφεις και τελικα το εσβησες.Ομως καποια ιχνη του εμειναν και μ'αφησαν να αναρωτιεμαι αλλη μια φορα.
Τωρα θα μου πεις και θαχεις δικιο...Πασχα ειναι κοπελια ....χαλαρωσε!!!!!!
Να λοιπον και ενα ακομη κουσουρi μου....δεν χαλαρωνω ετσι ευκολα και ας σου λεω εσενα χαλαρωσε.
Κι αν ηξερες ποσο εγω φοβαμαι θα φοβοσουν τοσο πολυ τον φοβο μου που θαφευγες.
Ενδυομαι λοιπον τον μανδυα της αισιοδοξιας και ως αλλη τρελλη βγαινω και τρεχω μεσα στην βροχη.
Αλλωστε ο δικος μου ουρανος ηταν τις περισοτερες φορες συνεφιασμενος και ετσι εμαθα να περπαταω στην βροχη κι ας βρεχομαι.
Ομως οταν βλεπω ηλιο εχω μεγαλη χαρα και αυτο φαινεται!!!
Και εσυ εισαι ο ηλιος μου και το φως μου και ας τυφλωθω.Τουλαχιστον θα τοχω ζησει με οσες αισθησεις εχω και μπορω.Οσες μπορεσα να σωσω μεσα απο μπορες και καταιγιδες.
Απ την αλλη χωρις καταιγιδα πως σκατα θα διακρινεις τον ηλιο;


Σου ειπα πως εισαι η δικη μου Ανασταση.....χωρις φοβο......και το εννοω.
Πιθανον να μην φοβηθηκα να στο πω γιατι φοβομουν μη και δεν το καταλαβες και αρχισεις να γλυστρας.....στα δικα σου βρεγμενα μονοπατια.
Εχω καταλαβει οτι τα ορια στις διαδρομες μας τα βαζουμε μονοι μας οπως και τα εμποδια.Θελω να πω οτι αυτην τη ρημαδοζωη την ζουμε συνηθως σαν να εχουμε να ζησουμε αλλες εκατο και αυτο ειναι λαθος...μεγαλο λαθος.(δικη μου εκτιμηση)
Οτι γενικα αλλα και ειδικα τα πραγματα ειναι συνηθως πιο απλα απ οτι τα φανταζομαστε η θα "επρεπε" να ειναι.
Π.χ.
Σε θελω+ με θελεις=παμε!!!
Αφου ο εγκεφαλος μας για να φτασει σε αυτο το σημειο εχει κανει απειρες μαθηματικες πραξεις εμεις γιατι αρχιζουμε και μετραμε;;;;
Μηπως ειναι παλι ο φοβος του καινουργιου της απορριψης του εγωισμου του δικου μας μικροκοσμου;;;Ο φοβος μην πονεσουμε ο φοβος του πως θα μας κρινουν ο φοβος της απωλειας ο φοβος της παραδοσης ειναι ικανα να μας κανουν να κανουμε πισω αραγε;
Δεν ξερω και ισως δεν μου φτανει αυτη η ζωη για να βρω ολες τις απαντησεις που χρειαζομαι.
Ετσι λοιπον αποφασισα οταν και αν αναγνωρισω οτι η ψυχη μου θελει να ακουμπησει καπου να την αφησω κι ας φοβαμαι κι ας βραχω κι ας καω!!!!!!
Εξ'αλλου εχω χτισει το παλατακι μου γι'αυτες τις περιπτωσεις και μονο.
Ευχομαι μερες που ειναι και ελπιζω να μην χρειαστει να ξαναγυρισω συντομα εκει κι ας τοφτιαξα στα μετρα μου!!!!
Ευχομαι και ελπιζω να μην κανω πισω και να μπορεσω να το ζησω με ολες τις αισθησεις μου!!!
Ευχομαι και ελπιζω να γινομαι καλυτερος ανθρωπος μαζι σου!!
Ευχομαι και ελπιζω να μπορω να δινω πριν σκεφτω!!!!
Χριστος Ανεστη!!!

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Μου ζητησες να σου χαρισω ενα απογευμα
Ημουν ετοιμη να σου χαρισω εμενα
Με ετοιμαζα...
Με προπονουσα....
Τωρα θα κλειστω στο ωραιοτατο καβουκι μου!
Το' χτισα σπιθαμη προς σπιθαμη με τα χερακια μου, με δακρυα, με πονο και πολυ κοπο
Μα το' φτιαξα γερο και δυνατο για να μ' αντεχει
Το στολισα για τ' αντεχω
Εκει μεσα θα διορθωσω τα ονειρα τα πολυφορεμενα
Εκει θα με δω σε ροζ μεγενθυτικο καθρεφτακι
Θα βαλω και ροζ κορδελες στα μαλλια και θα γινω κουκλα
Πως!!! βεβαια!!! του' χω και παραθυρα για να μπορει να μπαινει ο ηλιος να ζεσταινει ψυχη και σωμα
Και οταν αποφασισω να βγω θα ειμαι ροζ, ψιλη, αγνη ......
Το ξερω σου λεω το εκανα απειρες φορες!!!
Οοοχι βεβαια δεν τελειωνει παντα ετσι
Ομως το παραμυθι οπως και η ζωη ειναι δικα μου και θα δωσω οποιο τελος θελω και αντεχω!!!!
Σε φιλω γλυκα
Να προσεχεις!
Καληνυχτες...

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Ποση δυναμη εβαλες και ποση ορμη για να φυγω απο κοντα σου και να ταξιδεψω!!!
Το ιδιο εκανα κι εγω.
Ο δρομος ιδιος, το ταξιδι αλλιωτικο.
Τα θαυματα δικα μας και οι πληγες μεγαλες.
Δεν μ'αφησαν ομως τα ονειρα το χερι.
Επεσα...σηκωθηκα
Πονεσα....γιατρευομαι
Και αρχισα να νοιωθω...
................Ετσι ξαφνικα
Οτι θελω να ταξιδεψω σ'αλλη αγκαλια
Γιατρευομαι... και κλεινοντας οι πληγες...αφηνουν χωρο καθαρο γι'αυτον τον εναν....που με κανει να θελω να γινω ακομη καλυτερη!!!!!
Ναι θα πω και θ' ακουμπησω.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

Πως γινεται να ξεχνα η καρδια...να αφηνει στην ακρη..πραγματα,ανθρωπους,καταστασεις...και με μεγαλυτερο σθενος να προσπαθει,απο μισολογα υπονοουμενα βλεμματα και αγγιγματα, να πιαστει για να μπορεσει να συνεχισει να ζει;;;;
Πως γινεται αγαπες να γινονται παλιες και καινουριοι ανθρωποι να κοντευουν την αγαπη;
Πως γινεται να φοραω σημερα,ολη την μερα,την μπλουζα που φορουσα χθες στην αγκαλια σου...μονο και μονο επειδη μυριζει το αρωμα σου;
Θελω να χαθω στην αγκαλια σου για να μυριζω το αρωμα σου!
Θελω να χωθω στην αγκαλια σου γιατι μονο ετσι θα μπορω να κουβαλαω το αρωμα σου!
Τι εχω παθει Θεε μου;;;

http://www.youtube.com/watch?v=OOrjbxmXQnI